حادثه ای دردناک در زمستان سرخ در سرزمین دردمند ایران روی داد که مردم غیرتمند را سوگوار کرد.

اتفاقی بی سابقه در عصر و زمانه ای که دنیا با تکنولوژی و پیشرفت و تمامی شعارها و دستاوردش مبهوت ماند. جرقه ای که با حضور اکثریت قاطع مردم ایران شعله ور گشت و به جهان و جهانیان نیروی عظیم خود را آشکار کرد. مردمی که برای دادخواهی و گرفتن حق مسلم خود به خیابان آمدند و فقط حضور اعتراضی خود را نشان دادند. این مردم برای جنگ و درگیری نیامدند که اگر برای جنگیدین می آمدند با خانواده و به طور مسالمت آمیز حضور نمی یافتند. اما در مقابل نیروهایی برای سرکوب آمدند که با انواع سلاح های جنگی دست به کشتار بی سابقه مردم و جوانان زدند. این نیروهای سرکوبگر نه به عنوان جنگجو که بطور نابرابر مقابل اکثریت مردم ایستادند. این ها توان مقابله با سربازان مسلح را ندارند ولی در مقابل با مردم بی سلاح و بی دفاع با اسلحه های سبک و سنگین هجوم بردند که چنین درگیری به دور از اصول انسانیت بود و هست.

مردم ایران سخت‌ترین رنج‌ها را تحمل کرده‌اند و در سوگ فرزندانشان هم مورد بی‌حرمتی و اعمال غیرانسانی قرار گرفتند. دختران و پسرانی غیور که شجاعانه ایستادگی کردند و ناجوانمردانه بدست بزدل‌ترین و شقی‌ترین انسان‌نماها آسمانی شدند. آنهایی که شوق زندگی داشتند از زندگی دور شدند. آری، همان زندگی که بسیاری در جهان امروز برای آن بهای سنگینی می‌پردازند. مردمان این سرزمین سابقه مبارزه و دفاع از کیان و ناموس و خاک خود را در کارنامه پر افتخارشان دارند و اکنون هم استوار و ایستاده برای آزادی مبارزه می‌کنند.

برخی مزدوران داخلی به همراه نیروهای تروریست خارجی با پول مردم ایران دست به جنایت وحشیانه زدند که تاریخ تاکنون مشابه آن را به خود ندیده است و در کمال بی شرمی واقعیت را تحریف و وارونه مطرح مینمایند و به وسیله دستگاه عظیم صدا و سیمای حکومتی این حادثه دردناک و قتل عام بی رحمانه نوجوانان و جوانان را به دشمن فرضی نسبت میدهند.

براستی آیا در وجود این افراد ذره ای انسانیت و شرم و وجدان وجود ندارد که مردم سرزمینی که خودشان را هموطن میدانند اینگونه دروغ بگویند و با دشمنان ملت ایران همکاری نمایند؟

پس از کشتار وسیع در دی ماه ۱۴۰۴ نیز همچنان به کشتن ایرانیان آزاده مبادرت می ورزند.
منابع موثق و‌ مردمی آنچه از مشاهدات خود میگویند بسیار جانسوز و دردناک است. نمونه هایی که مطرح میشود غیر قابل تصور است.

ماموران سپاه وارد خانه ای میشوند و فرزند را در مقابل دیدگان مادرش با اسلحه جنگی به قتل میرسانند و یکی دیگر از فرزندانش را می برند و هنوز از او خبری نیست.
معلم را دستگیر میکنند و مادرش برای پیگیری به دادستانی میرود که مادر را هم دستگیر میکنند.
نوجوانی توسط نیروهای سرکوبگر زخمی میشود، به بیمارستان برده و تحت عمل جراحی قرار میگیرد و بهبودی حاصل میگردد اما سرکوبگران در بیمارستان با تیر خلاص جانش را میگیرند.
برخی از بازداشت شدگان که از چنگال این حکومت رها شدند تعریف میکنند که افرادی که اظهار بخشش میکنند را در قبال مبالغ میلیاردی آزاد میکنند، اما جوانانی که برخواسته به حق خود پایبند هستند را به طرز وحشیانه ای به قتل میرسانند.

دانش آموزی از مدرسه در راه خانه اش بود، ماموران سرکوبگر از او تلفن همراهش را میخواهند اما ممانعت میکند و سرکوبگران با ضرب و جرح و پاشیدن اسپری و شوکر او را بازداشت میکنند و در بازداشتگاه به او میگویند که اعلام کند جاسوس موساد است تا ازاد شود.

یک سرباز بیان داشت در کهریزک روزی ۲۰۰ نوجوان و جوان را آنقدر میزنند تا به قتل برسند و موارد بسیاری دیگر که ننگ ابدی برای حکومت آخوندی و عوامل سرکوبگرش خواهد بود. اما همه یک اصل را نشان میدهد: این مردم کوتاه نخواهند آمد و با قدرتی افزونتر خواهند آمد، اما این بار برای جنگیدن می آیند و با آنها همچون با دشمنان ملت ایران برخورد خواهند کرد.